مناجات شمارهٔ ۲۰۰ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی هر چه نشان می شمردم پرده بود و هر چه مایه می دانستم بهیده بود. ای کردگار نیکو کار آنچه بی ما ساختی بی ما راست دار و آنچه تو بر تاوی به ما مسپار.
از بسکه دو دیده در خیالت دارم
در هرچه نگه کنم تویی پندارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن شاعر به تأملات خود دربارهٔ آفرینش و نسبت خود با خداوند می‌پردازد. او می‌گوید که هر آنچه را که در زندگی می‌بیند و می‌شناسد، تحت تأثیر حضور خداوند است. همچنین از خداوند می‌خواهد که آنچه را بدون وجود او ساخته، فراموش نکند و به او واگذار کند. شاعر همچنین به شدت تحت تأثیر خیالات و تصورات خود از خداوند است و می‌گوید که در هر چیزی که نگاه می‌کند، تجلی خدا را می‌بیند.