مناجات شمارهٔ ۲۰۲ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی نه جُز از شناخت تو شادی است نه جُز از یافت تو زندگانی، زندگانی بی تو، بردگی است و زنده به تو هم زنده و هم زندگانی است.
غم کی خورد آنکه شاد و ما نیش تویی
یا کی مُرد او که زندگانیش تویی
در نیسیه آن جهان کجا دل بندد
آن کس که بنقد این جهانیش تویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به ارتباط عمیق انسان با خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید که تنها از شناخت خداوند شادی به دست می‌آید و زندگی واقعی در کنار او معنا دارد. بی‌خدا زندگی به نوعی بردگی است. همچنین، انسانی که خداوند منبع زندگی‌اش است، هرگز غمگین نمی‌شود و نمی‌میرد. در انتها نیز به این نکته می‌پردازد که کسی که دنیا را بر خداوند ترجیح می‌دهد، دلش به چه چیزی بند خواهد شد.