مناجات شمارهٔ ۲۰۶ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی تو آنی که از احاطت ادهام بیرونی و از ادراک عقول مصونی، نه مَدَرک عیونی کار سازهر مفتونی و شاد ساز هر محزونی، در حکم بی چرا و در ذات بی چند و در صفات بی چونی.
تو لاله سُرخ و لؤلؤ مکنونی
من مجنونم تو لیلی مجنونی
تو مشتریان با بضاعت داری
با مشتریان بی بضاعت چونی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خداوند اشاره می‌کند و او را موجودی می‌داند که از شناخت‌های محدود انسانی فراتر است و از هرگونه نقص و ضعف به دور است. خداوند منبع شادی و آرامش است و در عین حال، اسرار و زیبایی‌های وجودش همچون لاله سرخ و لؤلؤ پنهان است. شاعر خود را به عنوان مجنون عشق الهی معرفی می‌کند و از خدای بی‌همتا می‌خواهد که با کسانی که در نعمت و ثروت کمبود دارند، چگونه رفتار کند. به طور کلی، شعر بیانگر عشق و ارادت به خدا و تسلیم در برابر عظمت اوست.