مناجات شمارهٔ ۲۰۴ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی ای دانندهٔ هر چیز و سازندهٔ هر کار و دارندهٔ هر کس نه کس را با تو انبازی و نه کس را از تو بی نیازی کار به حکمت می اندازی و به لطف می سازی، نه بیداد است و نه بازی بار خدایا بنده را نه چون و چرا در کار تو دانشی و نه کسی را بر تو فرمایشی، سزا ها همه تو ساختی و نوا ها همه تو ساختی نه از کس بتو نه از تو به کس، همه از تو بتو همه تویی و بس ف خلایق فانی و حق یکتا بخود باقیست.
نام تو شنید بنده دل داد بتو
چون دید رُخ تو دل داد بتو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن دعا و نیایش به خداوند است که به علم و قدرت او اشاره می‌کند. نویسنده به یگانگی و بی‌همتایی خداوند تاکید دارد و بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند با او هم‌مستی کند یا از او بی‌نیاز باشد. همه‌چیز به دست اوست و عادلانه و با حکمت می‌افریند. در این دعا، بنده به پروردگار ابراز عشق و دل‌سپردگی می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که در برابر عظمت خداوند، هیچ دانشی ندارد و او را تنها شایسته‌ی بندگی می‌داند. نهایتاً، با مشاهده‌ی جمال خداوند، دل به او می‌سپارد.