مناجات شمارهٔ ۲۲۳ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمیتواند در آتش مهر می سوزد و از نار باز نمی پردازد.
این جهان و آن جهان و هر چه هست
عاشقان را روی معشوق است و بس
گر نباشد قبلهٔ عالم مرا
قبلهٔ من کوی معشوقست و بس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به بیان عواطف و احساسات عارفانه خود نسبت به خدا و عشق می‌پردازد. او می‌گوید که خدا را با نور و وجودش می‌شناسد و از عشق الهی جانش می‌سوزد، حتی اگر در آتش عشق بسوزد، باز هم از آن نمی‌گریزد. اشاره به اینکه در این جهان و آن جهان تنها چیزی که برای عاشقان اهمیت دارد، معشوق است. در نهایت، بیان می‌کند که اگر قبله‌اش نباشد، باز هم قبله‌اش همان کوی معشوق است.