مناجات شمارهٔ ۴۳ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود را نازیدم، اکنون که یا د بشناختم خاموشگردیدم، چون من کیست که این مرتبت را بسزیدم، فریاد از یاد باندازهٔ دیدار بهنگام و از آشنایی به نشان و دوستی به پیغام.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به تأمل در رابطه خود با خداوند می‌پردازد. او از زمان‌هایی یاد می‌کند که مدت‌ها به یاد خدا و کسب معرفت او مشغول بوده و پس از مدتی به یاد خود افتاده است. اکنون که به شناختی از یاد خدا رسیده است، در سکوت و خضوع به خود می‌اندیشد و به این می‌اندیشد که او در چه مرتبه‌ای قرار دارد. شاعر همچنین از احساسات عمیق خود نسبت به یاد و آشنایی با خداوند سخن می‌گوید.