نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

مناجات شمارهٔ ۵۹ خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه

الهی عارف تو را بنور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند پس موحد تو را بنور قُرب می شناسد و در آتش می سوزد، مسکین او که تو را به صنایع شناخت درویش او که ترا بدلایل جُست از صنایع آن باید ُجست که از آن گُنجد و از دلایل آن باید خواست که از آن زیبد.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، عارف الهی خداوند را به نور و درخشش وجود تعبیر می‌کند و معتقد است که شناخت حقیقی از خداوند فراتر از دلایل و نشانه‌ها است. موحد (یگانه‌پرست) خدا را به عنوان نوری نزدیک می‌شناسد و در عشق به او می‌سوزد. درویشی که خدا را در دلایل و نشانه‌ها جستجو می‌کند، باید از معانی عمیق‌تری بهره‌مند شود تا به شناخت واقعی دست یابد.