مناجات شمارهٔ ۷ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی! کجا بازیابم آن روز که تو مرا بودی و من نبودم؟ تا باز به آن روز رسم میان آتش و دودم. اگر به دو گیتی آن روز یابم بر سودم و اگر بودِ خود را یابم به نبودِ خود خشنودم.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از یاد گذشته‌هایی صحبت می‌کند که در آن زمان در کنار خدا بوده، اما حالا خود را گم کرده است. او آرزو می‌کند که دوباره آن روزهای خوب را بیابد، حتی اگر این کار به او سودی نبخشد. او آماده است که با نبود خود کنار بیاید و به نوعی از این فقدان خشنود باشد.