شمارهٔ ۳۹ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تغییرات ویرانگر و غم‌انگیز در دل و محیط پیرامونش اشاره می‌کند. دل او که زمانی شاداب و سرزنده بود، حالا دگرگون شده و حوضی که پر از آب بود، اکنون پر از خون شده است. باغی که مملو از نعمت بود، به وضعی ناخوشایند تبدیل شده و آب روانی که از باغ جاری بود، دیگر به بیرون رفته و جایی ندارد. این تحولات نشان‌دهنده‌ی از دست‌رفتن شادی و زیبایی در زندگی شاعر است.