شمارهٔ ۴۱ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم اختیار و آزادی اشاره دارد. می‌گوید کسی که خود را به بندگی می‌سپارد، نباید در مورد خوب و بدی که با او برخورد می‌شود نگران باشد. اگر کسی به طور واقعی بنده باشد، باید اختیار خود را به دست خود صاحب آن بگذارند؛ یعنی تنها آن کسی بر این بنده تسلط دارد که او خود به او اختیار داده است.