شمارهٔ ۲۲ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و درونی شاعر می‌پردازد. شاعر از لذت و دردی که به واسطه‌ی عشق و گرفتار شدن در آن تجربه می‌کند، سخن می‌گوید. او می‌گوید حتی اگر صد بار تلاش کند که از این دام عشق فرار کند، باز هم دلش به آن گرفتار می‌شود. شاعر از رنج‌های ناشی از عشق و عواقب آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که روزگار به تاریکی می‌گراید اگر چهره‌اش را از عشق بردارد. او به بیان عذاب درونی و ناتوانی‌اش در فرار از این عشق می‌پردازد و در نهایت اشاره می‌کند که حتی در سختی‌ها و دردها، همچنان به عشق خود وفادار است و برای رسیدن به معشوق حاضر است سختی‌ها را تحمل کند.