شمارهٔ ۲۶ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عشقی نامتوازن اشاره می‌کند. او از کسی که او را رنجانده، گلایه می‌کند و می‌گوید که دیگر از او رنجش نگیرد. شاعر احساس می‌کند که طرف مقابل نه انصاف دارد و نه به حال او آگاه است. بلبل (شاعر) در کنار گل (عشق) ناله می‌کند، اما او که از معشوق دور است، به تنهایی رنج می‌کشد.