شمارهٔ ۶۰ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
گرفتارم میان چین زلف و چین ابرویی
چون آن کشتی که هردم می رباید بادش از سویی
به معنی برده ام پی نیستم پروانه و بلبل
که گاهی سوزم از رنگی و گاهی نالم از بویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از وابستگی و تاثیر زیبایی‌های معشوقش بر خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در میان زلف و ابروی معشوق گرفتار شده و مانند کشتی‌ای است که هر لحظه توسط باد به سمتی می‌رود. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که احساسات او متغیر است و گاهی از زیبایی معشوق می‌سوزد و گاهی از عطر او ناله می‌کند، نشان‌دهنده‌ی عشق و دردهایی است که در این عشق تجربه می‌کند.