شمارهٔ ۱۱ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به معشوق خود (که او را به خورشید تشبیه کرده) اشاره می‌کند و می‌گوید که قبلاً راضی بود که فقط گاهی در خواب او را ببیند. اما حالا اگر لحظه‌ای از او دور شود، چشمانش به شدت تنگ شده و می‌خواهد او را ببیند. این اشاره به دلتنگی و نیاز عمیق شاعر به حضور معشوق دارد.