شمارهٔ ۱۱۵ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس عمیق خود نسبت به معشوق اشاره می‌کند. او در جستجوی زیبایی و مرزهایی است که نمی‌تواند به آنها دست یابد. از سوی دیگر، مجنون شدن خود را ناشی از بخشش‌های بی‌دلیل معشوق می‌داند و به نوعی از رنجیدن به عنوان بهانه‌ای برای بیان درد و عاطفه‌اش استفاده می‌کند.