شمارهٔ ۱۳ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به زیبایی دنیا و حقیقت آن اشاره می‌کند. او می‌گوید اگرچه به نظر می‌رسد که زیبایی‌های فراوانی وجود دارد، اما این زیبایی‌ها چیزی جز جلوه‌ای فریبنده نیست. او احساس می‌کند که در دنیای مادی، چیزی که در اصل وجود دارد، بسیار متفاوت از آنچه به نظر می‌رسد، است و مقدس غریب است. به بیان دیگر، زیبایی‌های ظاهری نمی‌توانند ارزش واقعی را نمایان کنند.