شمارهٔ ۱۳۹ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از بخت نامساعد و مشکلات زندگانی شکایت می‌کند و از آن می‌خواهد که تدبیری برای بهبود وضعیت خود بیندیشد. او به ناله و آه‌های دل‌سوز اشاره کرده و از آن‌ها می‌خواهد که به آسمان بروند و در نهایت از خواننده می‌خواهد که برخیزد و به دنبال تغییر و امید باشد، زیرا شب سختی به پایان رسیده است.