نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۶ ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن

جان و دل و دین باخته بنشست ایمن

معلومم شد که این دروغ است که هست

از راهزن و دزد و تهی دست ایمن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و فریبندگی موهای محبوب اشاره می‌کند و عنوان می‌کند که از آن زیبایی امن و امانی حاصل نیست. او جان و دل را برای عشق باخته و احساس می‌کند که این احساس امن بودن در حقیقت دروغی است؛ چون در زندگی نمی‌توان به راحتی از خطرات و وجود دزدان و راهزنان و بی‌پولی، راحت بود. به این ترتیب، شاعر به نوعی از ناامنی و فریب زیبایی عشق می‌گوید.