شمارهٔ ۳۸ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به شوخی که عشق را آسان می‌انگارد اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که آن فرد عاشق شده و غم را نه تنها بر خود بلکه بر دیگران نیز تحمیل کرده است. شاعر همچنین از کسی که به دل دیگران اهمیت ندهد انتقاد می‌کند و می‌گوید که اگر کسی نتواند دل خود را نگه دارد، چگونه می‌تواند به دل دیگران توجه کند.