شمارهٔ ۵۱ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از احساس دوری و جدایی می‌گوید و بیان می‌کند که نمی‌تواند این دوری را تحمل کند. او می‌ترسد که این دوری باعث شود عشقش به دیگری منتقل شود، مانند آتشی که وقتی در چوب می‌افتد، شعله‌ور می‌شود و دیگران را هم به خود جذب می‌کند. در واقع، او نگرانی عمیق از گسست عشق و علاقه‌اش دارد.