نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۹ ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آن که غمت بدهر شور اندازد

روی تو بر آفتاب نور اندازد

میسوزم ازین غم که مگر روی تودید

خورشید که نور را به دور اندازد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از درد و غم ناشی از دوری محبوب سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که غم او آن‌قدر عمیق است که حتی نور خورشید نیز نمی‌تواند این احساس را از بین ببرد و از این غم می‌سوزد. در واقع، عاشق آرزومند دیدن روی محبوبش است که بتواند درد دوری را تسکین بخشد.