شمارهٔ ۸۶ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برای دستیابی به خوشبختی و بخت بلند، ابتدا باید از لب‌های معشوق لبخندی ببیند. همچنین، او ابراز می‌کند که در میهمانی‌ها و جمع‌های اجتماعی، اگر با غیر معشوقش بنشیند، نباید بگذارد که صحبت‌های گرم و صمیمی‌اش با او به سردی بگراید.