شمارهٔ ۹۸ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از دوری معشوق خود ابراز غم و ناامیدی می‌کند. او می‌گوید که به خاطر زیبایی معشوق نمی‌تواند چشمانش را از او بردارد و در غیاب او، دنیایش تاریک و ناامید کننده شده است. طراحی این احساسات نشان‌دهنده عشق عمیق شاعر به معشوقش است.