تکه ۴۶ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
نظری فگن به حالم که ز دست رفت کارم
به کسم مکن حواله که بجز تو کس ندارم
تو چو صاحب عطایی طلب منست از تو
چو تو غالبی به هر‌کس به تو خویش می‌سپارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس ناامیدی و نیاز شاعر به محبوبش است. شاعر از احساس بی‌کسی و افسردگی‌اش سخن می‌گوید و تنها امیدش به عطا و کمک‌های محبوبش است. او به محبوب می‌گوید که جز او کسی را ندارد و تمام امور خود را به او واگذار کرده است. این بیانگر وابستگی عاطفی عمیق و حسرت شاعر است.