رباعی شمارهٔ ۱۰۱ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آوازِ در آمد بنگر یارِ منست
من خود دانم که را غمِ کارِ منست
سیصد گل سرخ بر رخ یار منست
خیزم بِچِنم که گل چِدن کارِ منست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با شور و شوق به یار خود اشاره می‌کند. او می‌داند که چه چیزی باعث غم او شده و زیبایی یار را با سرخی گل‌هایش مقایسه می‌کند. شاعر احساس می‌کند که باید به سمت یار برود و زیبایی‌اش را در آغوش گیرد، و این کار را به مانند چیدن گل‌ها می‌داند.