رباعی شمارهٔ ۱۳۱ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عمیق عشق و درد ناشی از آن اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که تمام وجودش در اشک و اندوه غرق شده و در عشق معشوقش، حتی بدون جسم هم باید زندگی کند. او از پوچی و بی‌اثری خود می‌گوید و اینکه به شدت درگیر عشق شده و دیگر جایی برای عاشق بودن ندارد؛ چون خود را معشوق احساس می‌کند.