رباعی شمارهٔ ۲۶۲ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به تنوع خلق‌ها و ویژگی‌های انسانی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که انسان‌ها در ظاهر و باطن متفاوت هستند؛ برخی مانند حرف الف به راست و دیگران مانند حرف نون به حالت خمیده‌اند. در نهایت، در مقام عالی و جلال الهی، انسان‌ها به قدری مجذوب و شگفت‌زده هستند که فراتر از درک و فهم بشر قرار دارند.