رباعی شمارهٔ ۲۶۵ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به رابطه بین انسان‌ها و دیدگاه آن‌ها اشاره می‌کند. افرادی که کامل و بی‌نقص هستند، توانایی دیدن خوبی‌ها و زیبایی‌های دیگران را دارند، اما کسانی که ناقص و دارای کاستی‌اند، فقط معایب خود را در دیگران می‌بینند. همچنین، شاعر می‌گوید که هر فردی مانند آینه‌ای است که خوبی‌ها و بدی‌های خود را در دیگران منعکس می‌کند.