رباعی شمارهٔ ۲۸۶ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این موضوع اشاره دارند که هر کسی که وارد زندگی می‌شود، در نهایت باید آن را ترک کند و چیزی جز غم و اندوه برایش باقی نمی‌ماند. در نهایت، هیچ‌کس نمی‌تواند به‌طور کامل نشانی از خود به جا بگذارد و هر فردی به دنبال خواسته‌های خود می‌رود.