رباعی شمارهٔ ۲۸۹ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این موضوع اشاره دارند که دروغین بودن اعمال انسان، مانند شرک و تظاهر به پاکی، هیچ فایده‌ای ندارد. حتی اگر شخصی به ظاهر توبه کند، اگر دلش آلوده به گناه باشد، مانند تریاکی است که زهر در بدن دارد و درمانی ندارد. در نهایت، به حقیقت وجود و نیّت پاک باید توجه شود، زیرا فقط ظواهر به تنهایی کافی نیستند.