رباعی شمارهٔ ۳۱۰ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به یادآوری معشوقش در مکان‌های مختلف می‌پردازد. وقتی در باغ روم است یا به گل نگاه می‌کند، چهره معشوقش به یادش می‌آید. همچنین وقتی در سایه یک درخت سرو می‌نشیند، وجود معشوقش را احساس می‌کند. به طور کلی، همه جا و در هر لحظه یاد معشوق برای او زنده است.