نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۶۳ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آینهٔ ذات تو ذات همه کس

مرآت صفات تو صفات همه کس

ضامن شدم از بهر نجات همه کس

بر من بنویس سیئات همه کس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به آینه‌ای تشبیه می‌کند که نمایانگر حقیقت و صفات انسان‌هاست. او به این نکته اشاره دارد که وجود هر شخصی در حقیقت، بازتابی از ذات و صفات دیگران است. همچنین شاعر از خود می‌خواهد که ثبت کند کارهای نیک و بد همه افراد را، به مانند ضامنی برای نجات آنها. این ابیات به ارتباط بین انسان‌ها و تأثیراتی که بر یکدیگر دارند، پرداخته و بر اهمیت نیکی و شناخت ویژگی‌های همدیگر تأکید می‌کند.