رباعی شمارهٔ ۳۶۶ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به صاحب هش (شخصی که دارای مقام و آگاهی است) می‌گوید که چون ذات و طبیعت او منفی است، باید در نسبت افعال خود احتیاط کند و باز هم در برابر وقایع مثبت باقی بماند. او توصیه می‌کند که به جای چهره‌ی ترش، باید از شیرینی دیگران درس بگیرد و خود را اصلاح کند، زیرا حقیقت و ماهیت انسان باید در نهایت بر صفحه‌ی خلق (جهان) نوشته شود.