رباعی شمارهٔ ۳۶۷ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت به اهمیت توازن و همکاری در زندگی اشاره دارد. شخص باید مانند تیشه خودخواه نباشد و تنها به خود نپردازد. همچنین از کار دیگران بهره‌مند شود و در زندگی مانند اره عمل کند که نیمی از تلاش خود را برای خود و نیمی دیگر را برای دیگران صرف کند. این پیام به نوعی دعوت به همکاری و توجه به نیازهای دیگران نیز هست.