رباعی شمارهٔ ۳۷۲ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از قد بلند یار و زلف پستش
وز نرگس بی خمار بی می مستش
ترسا به کلیسیای گبرم بینی
ناقوس به دستی و به دستی دستش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیباییهای یار اشاره میکند که قد بلندی دارد و زلفش نیز به خواب رفته است. از طرفی دیگر، به نرگس زیبا و بیخمار (نشسته بدون مستی) اشاره میکند. همچنین، از ترسایی یاد میکند که در کلیسای غیرمسلمانان (گبر) دیده میشود و ناقوس به دست دارد. تصویری از زیبایی و ویژگیهای منحصر به فرد این شخصیتها به نمایش گذاشته شده است.