رباعی شمارهٔ ۳۷۷ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شوخی که به دیده بود دایم جایش
رفت از نظرم سروِ قد رعنایش
گشت از پی او قطره زنان مردمِ چشم
چندان که ز اشک آبله شد بر پایش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از غم و دل‌تنگی خود برای محبوبی صحبت می‌کند که دیگر در دسترس نیست. او با نگاهی حسرت‌آمیز به زیبایی محبوبش اشاره کرده و از اشک‌هایی که به خاطر دوری او ریخته، سخن می‌گوید. این اشک‌ها به قدری زیاد شده که باعث آسیب‌دیدن پای او شده است.