رباعی شمارهٔ ۳۸ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا پای تو رنجه گشت و با درد بساخت
مسکین دلِ رنجورِ من از درد گداخت
گویا که ز روزگار دردی دارد
این درد که در پای تو خود را انداخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به احساس درد و رنجی که ناشی از محبت و وابستگی به محبوب است، اشاره دارد. او می‌گوید که دل بی‌پناهش از این درد می‌سوزد و انگار این درد از روزگار به او منتقل شده و به پای محبوبش گره خورده است. به طور کلی، ابیات بیانگر عمق احساسات و رنج‌های عاشقانه هستند.