رباعی شمارهٔ ۴۱۷ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گویا شاعر به نوعی با تب و بیماری خود درگیر است. او در ابتدا به طور کنایی می‌گوید که تب را به مانند دشمنی شبانه کشته و سپس از روش‌های مختلفی، مانند استفاده از تعویذ و درمان، سعی در بهبود خود کرده است. در نهایت، او احساس می‌کند که توانسته تب را به طور کامل از بین ببرد، همچون لشکر فرعون که در دریا غرق شد.