نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۴۲۹ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چونان شده‌ام که دید نتوانندم

تا پیش تو ای نگار بنشانندم

خورشید تویی به ذره من مانندم

چون ذره به خورشید همی‌ دانندم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر احساساتی عمیق و عاشقانه را بیان می‌کند. او می‌گوید که به گونه‌ای دگرگون شده است که کسی نمی‌تواند او را ببیند و او تنها می‌خواهد در کنار محبوبش باشد. او محبوبش را همچون خورشید می‌داند و خود را به مانند ذره‌ای که به خورشید وابسته است، توصیف می‌کند. این بیان نشان‌دهنده وابستگی و عشق عمیق او به معشوق است.