رباعی شمارهٔ ۴۳۹ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در خواب، جمال محبوب خود را می‌دیدم و از باغ وصال او گلی می‌چیدم. اما با آواز مرغان سحر از خواب بیدار شدم و ای کاش که بیدار نمی‌شدم.