رباعی شمارهٔ ۵۶۲ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا گرد رخ تو سنبل آمد بیرون
صد ناله ز من چو بلبل آمد بیرون
پیوسته ز گل سبزه برون می‌آید
این طرفه که از سبزه گل آمد بیرون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و جلوه‌ای از معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که گرد صورت معشوق مانند سنبل (گل خوشبو) بیرون آمده و این باعث شده که او، مثل بلبل، صدای ناله و شیون سر دهد. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که از میان سبزه و گل، زیبایی و طراوت به وجود می‌آید. این اشعار نشان‌دهنده عشق و زیبایی در طبیعت است.