رباعی شمارهٔ ۵۷ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، خیام به تشبیه زندگی به یک خیمه پرداخته است. او می‌گوید که بدن انسان همچون خیمه‌ای است که روح ساکن آن است. وقتی روح (سلطان) از بدن (خیمه) بیرون می‌آید، مرگ فرا می‌رسد و خیمه ویران می‌شود. به طور کلی، این اشعار به transient بودن زندگی و inevitability مرگ اشاره دارند.