رباعی شمارهٔ ۵۷۹ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر غم و اندوه فردی است که تحت تأثیر مشکلات و دردهای زندگی قرار دارد. او از اینکه هیچ کس از غم و اندوه او خالی نیست، سخن می‌گوید و خود را همچون گرد بادی سرگردان در این دنیای پر از سختی‌ها توصیف می‌کند. در نهایت، احساس بیچارگی و تنهایی را در مواجهه با این غم‌های فراوان بیان می‌کند.