نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۵۹۵ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ابر از دهقان که ژاله می‌روید ازو

دشت از مجنون که لاله می‌روید ازو

خلد از صوفی و حور عین از زاهد

ما و دلکی که ناله می‌روید ازو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف تأثیرات مختلف انسان‌ها بر طبیعت و احساسات می‌پردازد. ابر از دهقان به دلیل زحمات او باران می‌بارد، دشت از مجنون گل لاله می‌شکفد، بهشت از صوفی و حور عین از زاهد نشأت می‌گیرد و در نهایت، دلکی که ناله می‌کند، نتیجه احساسات و درون‌گری ماست. شاعر به نوعی ارتباط عمیق بین انسان و طبیعت را نشان می‌دهد.