رباعی شمارهٔ ۶۲۲ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات احساساتی عمیق از غم و حسرت را بیان می‌کند. او خود را همچون پلنگی در کوه می‌بیند که به شدت تحت تأثیر احساساتش قرار دارد. غم‌هایش سنگین و انباشته‌اند، و او در غربت و دور از وطن به سر می‌برد. این دوری او را به نهنگی در دریا تبدیل کرده که در فشار و تنهایی غوطه‌ور است.