رباعی شمارهٔ ۶۲۵ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گویا فردی از عشق ناموفقش صحبت می‌کند. او به دختری که چهره‌ای زیبا دارد و در دنیای پرآشوب عاشقش شده است، اشاره می‌کند. اما در عین حال می‌داند که او عاشق شخص دیگری است. شاعر خود را به پروانه‌ای تشبیه می‌کند که به خاطر عشقش می‌سوزد.