نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۶۹۳ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آن‌که سِپِهْر را پُر از اَبْر کُنی

وز لُطْف، نظر به‌سویِ هر گَبْر کُنی

کردند تمامِ خانه‌هایِ تو، خراب

ای خانه‌خراب، تا به کِی صَبْر کنی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوقی خطاب می‌کند که می‌تواند آسمان را پر از ابر کند و با لطف نگاهش به همه کمک کند. او همچنین به وضع خراب خانه‌ها اشاره می‌کند و از معشوق می‌پرسد که تا چه زمانی باید به این ویرانی‌ها صبر کند. در واقع، این بیت به ناامیدی و انتظار برای بهبود اشاره دارد.