نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشت ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

پنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت

که به پیغمبری‌اش راست بُوَد پنج گواه

آتش «آذربرزین» که همی سوخت به‌خود

«چوب‌دستی» که بدان کور برفتی در راه

«سروْ کشمر» که چو بیخش به دل خاک نشاند

شد بسی کشن و تنومند پس از یک دو سه ماه

«بیست و یک در ز اوستا» که از آنان هر یک

هفت «پرگرد» بود روشن و نغز و دلخواه

«سدره و کشتی» کز بندگی و بهدینی

جامه ای بود نشانی بر مرد آگاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره پنج نشانه یا «فرجود» است که از زرتشت به جا مانده و به پیامبری او مرتبط می‌باشد. این پنج نشانه شامل: 1. **آتش آذربرزین** که همیشه در حال سوختن است. 2. **چوبدستی** که می‌توان با آن کور را هدایت کرد. 3. **سرو کشمر** که پس از کاشته شدن، به سرعت رشد کرده و تنومند می‌شود. 4. **بیست و یک در اوستا** که هر کدام دارای ویژگی‌های روشن و دلپذیر هستند. 5. **سدره و کشتی** که نشانی از بندگی و بهدینی محسوب می‌شوند و به مردان آگاه تعلق دارند. این نشانه‌ها به عنوان گواه‌هایی از پیامبری زرتشت در نظر گرفته می‌شوند.