فرهنگ پارسی — دیوان اشعار ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۴ - بند چهارم — سپیده چو زد دامن چرخ چاک
• شمارهٔ ۳ - بند سوم — بزن ای دلبر هر هفت کرده
• شمارهٔ ۱ - گفتار میرزا صادق خان امیری - ادیب الممالک فراهانی — آن بت شوخ چشم مه سیما
• شمارهٔ ۲ - بند دوم — بت من چه این داستان می‌سرود
• شمارهٔ ۱۲ - در بیان مراتب ترقی و تنزل روح به عقیده بعضی حکماء به اصطلاح عرب و عجم — ای شده جادوی بیهوشی ز هوشت سنگسار
• شمارهٔ ۶ - بند ششم — دوشینه چو آن شوخ شد از باغ به خانه
• شمارهٔ ۹ - بند نهم — ای دلبر طرازی با ما چرا به نازی
• شمارهٔ ۱۱ - بند یازدهم - هفت خط جام جمشیدی و جز آن — رخ برافروخت همچو آیینه
• شمارهٔ ۱۰ - بند دهم — ای رخت چون ماه نخشب وی لبت لعل بدخش
• شمارهٔ ۸ - بند هشتم — ای آنکه گفتار ترا هوش و روان پاسخ بود
• شمارهٔ ۵ - بند پنجم — ای خطت چون تازه سنبل وی رخت چون تازه وَرد
• شمارهٔ ۷ - بند هفتم — زهی بچین دو زلف از حبش گرفته خراج
• شمارهٔ ۱۹ - نامهای پنج دزدیده در اوستا — در اوستا بود آن روز نخسین «اهنود»
• شمارهٔ ۱۸ - در اسامی خمسه مسترقه بپارسی — «پنج دزدیده » که در آخر ماه آبان
• شمارهٔ ۱۴ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده جمشیدشاه — شد چار صف آراسته اندر بر جمشید
• شمارهٔ ۱۳ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده مه آباد — کسان به دور مه آباد چاربخش شدند
• شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نام‌های هفت کشور — ای آنکه روی تو بر مه فروغ‌بخش بود
• شمارهٔ ۲۰ - نام انگشتان به زبان فارسی و تازی و فرانسه — ای که دل‌ها را کشد زنجیر زلفت در کمند
• شمارهٔ ۱۷ - نامهای روز ماههای جلالی — روز اول باشد از ماه جلالی جشن‌ساز
• شمارهٔ ۱۶ - روزهای ماه های پارسیان — روز ماه پارسی باشد نخستین اورمزد
• شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمین — چار سوی کرانه گیتی
• شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیر — شَت جی‌افرام در دساتیرش
• شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیر — همان کیوان ابا برجیس و بهرام
• شمارهٔ ۲۷ - هفت قلم آرایش زنان — هفت پیرایه شد به روی بتان
• شمارهٔ ۲۵ - نیز نام انگشتان به پارسی — نام انگشتان مردم در زبان پارسی
• شمارهٔ ۲۸ - هفت اندام مردم نمازی — ترا باید که هفت اندام هنگام نماز اندر
• شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسی — آن دَه و دو کوشک که‌آمد خانه سیارگان
• شمارهٔ ۲۶ - در تطبیق ماه‌های پارسی با قبطی — ای همایون‌سرشت پاک‌نژاد
• شمارهٔ ۳۱ - یشتهای اوستا — نام نُه یشتی که زرتشت اشوی پاکزاد
• شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرر — بتا قند مکرر پنج قسم است
• شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغند — در اوستا نام هفت امشاسپندان خدای
• شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسنی بر سه چیز است — دین زرتشت که روشن ز فروغش در و دشت
• شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشت — پنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
• شمارهٔ ۳۶ - در اسامی قبایل عرب — قبایل عرب عابری است پنج گروه
• شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمان — ایزد فروغهای سپهری که هفت شد
• شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیان — زان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
• شمارهٔ ۳۷ - در نامهای کوره های فارس — کوره های فارس را نام از کیان و پیشداد
• شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسه — سَبعَه منحوسه هفت اختر شومند
• شمارهٔ ۴۰ — بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»
• شمارهٔ ۴۱ — «گرتاج» بود عزم ریا هست «پَچیو»
• شمارهٔ ۴۲ — «توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
• شمارهٔ ۴۳ — «هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
• شمارهٔ ۳۸ - در دانش زمین و بخشهای او از گفته پیشینیان — بتا توئی که قدت سرو باغ کاشمر است
• شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمد — بود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
• شمارهٔ ۴۷ - در شمار شهور شمسیه مطابق بروج منطقه — ژانویه فوریه و مارس چو اوریل، مای مه
• شمارهٔ ۴۶ - در شمار ایام هفته از یکشنبه تا شنبه — سمن، که، هفته بود روزهایش با ترتیب
• شمارهٔ ۴۹ - قطعه به بحر رمل در اسامی انگشتان به عربی و فارسی و فرانسه به ضمیمه بعضی لغات دیگر از فرانسه محتوی بر شش بیت — نام پنج انگشت را در سه زبان آرم به نظم
• شمارهٔ ۵۰ — کوته «برِف» چو «لارژ» فراخ، «اِتروا»ست تَنگ
• شمارهٔ ۴۵ - در شمار اعداد از یک تا کاترلیون — از یکی تا ده بگو آن، دو، تروا، کاتر، سنک
• شمارهٔ ۴۸ - قطعه به بحر مضارع محتوی بر هشت بیت — «اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش
• شمارهٔ ۵۱ - در تعداد پایتخت دول عالم — ای دبستان فضل را شاگرد