شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغند ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
در اوستا نام هفت امشاسپندان خدای
شد اهورَه‌مزده آنگه وَهمن و اردیبهشت
از پس شهریور اسپندارمد خرداد دان
پس امرداد است که‌ش بی مرگی آمد سرنوشت
اولین یعنی که یزدان زنده دانا بود
دومین اندیشه‌اش نیکوست بی‌پندار زشت
سومین نظم مقدس دان چهارم قدرت است
پنجمین از مهر خود ما را بَرَد اندر بهشت
از ششم دان تندرستی هفتمین بی مرگی اَست
خاص آن دهقان که ما را اندرین گلزار کِشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره هفت امشاسپند، خدایان در اوستا است. امشاسپندان شامل اهوره مزدا، آنگهه، وهمن، اردیبهشت، شهریور، اسپندارمد، خرداد، و امرداد هستند. هر یک از این خدایان ویژگی‌هایی دارند؛ از جمله زنده و دانا بودن، اندیشه نیکو، نظم مقدس، قدرت، مهر، تندرستی، و بی‌مرگی. این ویژگی‌ها به ویژه برای کشاورزان و دهقانانی که در زمین‌های خود زحمت می‌کشند، اهمیت دارد.